logo

Historia

NASZE KORZENIE:
Jesteśmy spadkobiercami całej tradycji ruchu ludowego, który został zapoczątkowany wraz z utworzeniem w 1895r. Stronnictwa Ludowego. Kontynuujemy dokonania chłopów w pracy i walce, w tworzeniu fundamentów silnego Państwa i kształtowaniu życia naszego Narodu, w całej tysiącletniej historii Polski. Uprawnia to nas i motywuje do pomnażania dziedzictwa tak, jak to czynili nasi przodkowie od zarania ruchu ludowego.

RUCH LUDOWY A NIEPODLEGŁOŚĆ:
Chłopi pod przewodnictwem ludowców, kierowani przez swych największych przywódców z Wincentym Witosem na czele, a z nimi cały naród – osiągnęli, za cenę krwi i życia, wielkich wyrzeczeń i poświęceń podstawowe dobro naszej Ojczyzny – jej polityczną, państwową niepodległość. Wyrazem i symbolem tych osiągnięć chłopów i ruchu ludowego jest Rząd Obrony Narodowej powołany w 1920 roku.

LUDOWCY W II RZECZPOSPOLITEJ:
Drogą współodpowiedzialności za Polskę poszli chłopi-ludowcy w całym okresie II Rzeczpospolitej. Współrządzili Państwem, tak – jak to określił Wincenty Witos – aby realizowały się w nim, w pierwszej kolejności, trzy zasady: „Pierwsza i najważniejsza – to utrzymanie niepodległości Państwa i jego potęgi. Druga – to staranie się o wprowadzanie w całej pełni w życie demokratycznego ustroju naszego Państwa. Trzecia – to stała i trwała obrona praw obywatelskich i swoich ludowych intersów”.
W latach trzydziestych ruch ludowy wystąpił w obronie demokracji zagrożonej przez dyktatorskie i elitarne rządy. Chłopi-ludowcy złożyli wówczas w obronie uznawanych przez siebie wartości – ofiary krwi i życia, zwłaszcza w okresie Wielkiego Strajku Chłopskiego w 1937r., bedącego stanowczym wezwaniem pod adresem rządzących, do ratowania zagrożonego bytu Państwa i Narodu.

RUCH LUDOWY W OKRESIE II WOJNY ŚWIATOWEJ:
W okresie drugiej wojny światowej ludowcy i chłopi stanowili rdzeń wszystkich poczynań wojskowych Narodu i działań politycznych władz Polski Podziemnej i Rządu Polskiego na emigracji, szczególnie w czasie kierowania jego pracą przez Stanisława Mikołajczyka. Należeli wówczas do jedynych, do których odnosiły się słowa: „żywią i bronią”. Szczególna rola w tym dziele przypadłą Batalionom Chłopskim. Zapisali tym kartę w dziejach Narodu, godną najwyższego uznania.

DZIAŁALNOŚĆ PSL – S. MIKOŁAJCZYKA:
Po zakończeniu wojny, chłopi-ludowcy zorganizowani w Polskim Stronnictwie Ludowym, kierowanym przez Stanisława Mikołajczyka, podjęli zawziętą i uporczywą walkę o wolność i suwerenność państową, przewodząc w niej Narodowi.
Wszechobejmujący terror wprowadzony przez siły stalinowski, liczne morderstwa działaczy i członków Stronnictwa, szereg innych brutalnych represji zastosowanych wobec PSL i chłopów – spowodowały rozbicie tego ruchu. Przegrana ruchu ludowego była też przegraną Państwa i Narodu.

W OKRESIE ZSL:
Po rozbiciu PSL i likwidacji Związku Młodzieży Wiejskiej RP „Wici”, część ludowców z obu organizacji kontynuowała działalność na emigracji, natomiast w kraju organizacją polityczną odwołującą się do niektórych celów oraz tradycji ruchu ludowego stało się Zjednoczone Stronnictwo Ludowe.
Najważniejsze wartości ruchu ludowego przechowała do dnia dzisiejszego liczna rzesza ludowców – zorganizowanych w ZSL, bądź pozostających poza jego strukturami. Członkowie ZSL służyli tym wartościom także w życiu społecznym, mimo ograniczonych możliwości w tym zakresie. Zacięty i najskuteczniejszy opór przeciw komunizmowi Polski, a zwłaszcza przeciw kolektywizacji stawili chłopi.

SCHYŁEK KOMUNIZMU:
W ostatnich latach ZSL przybierało coraz bardziej charakter ruchu o własnej tożsamości programowej i samodzielności politycznej. Znalazło to wyraz w powstaniu Społecznych Komitetów Odrodzenia Ruchu Ludowego, w zawiązaniu koalicji z ruchem „Solidarność” w 1989r., utworzeniu Polskiego Stronnictwa Ludowego „Odrodzenie” oraz Polskiego Stronnictwa Ludowego („wilanowskiego”).

POWSTANIE PSL:
Zmiana warunków politycznych w kraju oraz przewartościowania w ruchu ludowym otworzyły drogę do odbycia w 1990 roku Kongresu Jedności Polskiego Stronnictwa Ludowego i utworzenia jednego Polskiego Stronnictwa Ludowego, określającego samodzielnie swoj charakter polityczny i ideowo-programowy, stanowiącego w całej pełni kontynuację dorobku, wartości i celów polskiego ruchu ludowego na współczesnym etapie naszego życia narodowego i państwowego.